Po sukcesach brawurowych komedii - takich jak "Bananowy czubek" czy "Miłość i śmierć" - Woody Allen realizuje coś mniej jednoznacznego, bardziej związanego z osobistymi przeżyciami reżysera. "Annie Hall" otwiera nowy etap w jego twórczości, gdzie elementy komediowe przenikają się z dramatem, autoironią, a nawet wątkami egzystencjalnymi. Największymi filmowymi mistrzami twórcy "Zeliga" są podobno Bergman i bracia Marx. Jak połączyć tak odmienne światy wie tylko sam Allen, a liczne dowody jego niepodrabialnego stylu cieszą widzów i krytykę do dziś.
Alvy Singer jest 40-latkiem mieszkającym w Nowym Jorku. Na życie zarabia jako telewizyjny komik, lecz kariera nie jest ani spektakularna, ani szczególnie dochodowa. Alvy ma za sobą wiele nieudanych związków z kobietami, na domiar złego często dopada go chandra, a obsesyjne zainteresowanie tematyką śmierci tylko pogłębia stany depresyjne. Mężczyzna jest intelektualistą-neurotykiem, osobą opowiadającą zawodowo skecze niejako wbrew temu, czego doznaje w życiu. Pewnego dnia Alvy spotyka uroczą, zwariowaną Annie Hall. Początkowo romans wydaje się kolejnym mało ważnym epizodem i dopiero zerwanie znajomości przez Annie okazuje się ciosem dla Alvy'ego. Czuje, iż z kobietą łączy go coś więcej i niebawem postanawia ją odzyskać.
Jeden z najbardziej znanych i najczęściej nagradzanych filmów Allena. Twórca wkracza na nową drogę, tak w przypadku poruszanej tematyki, jak i zastosowanej formy. Po raz pierwszy tak mocno dochodzą do głosu wątki autobiograficzne, o często ironicznym odcieniu. Allen szuka idealnej równowagi między dramatem i komedią, co objawia się w słodko-gorzkiej tonacji filmu. Inteligentny, błyskotliwy humor słowny zaczyna dominować nad komedią sytuacyjną, a sceny liryczne nie należą do rzadkości. Jak pisał krytyk, Michał Bobrowski: "W 'Annie Hall' ukonstytuował się szereg elementów swoistych dla dojrzałej twórczości Woody'ego Allena, które nazywa się często 'twórczością osobistą'. Tłem dla wydarzeń ukazanych w filmie stały się ulubione dzielnice reżysera - Manhattan i Brooklyn, a jego bohaterami nowojorscy intelektualiści i artyści, a więc środowisko świetnie mu znane". Klimat wielkiej metropolii został sugestywnie oddany, niejako czyniąc z miasta jednego z bohaterów filmu, czego najpełniejszym wyrazem będzie nakręcony dwa lata później "Manhattan". Formalnie Annie Hall jest obrazem mniej zwariowanym, bardziej rygorystycznie prowadzonym niż wcześniejsze dokonania. Nie braknie jednak zabawnych retrospekcji, autotematyzmu, pastiszowego podejścia do gatunkowych klisz.
Woody Allen w najwyższej formie, również jako aktor. Brawa dla Diane Keaton. Cztery Oscary, pięć nagród BAFTA, Złoty Glob i liczne nagrody krytyki amerykańskiej, niemieckiej i włoskiej.