Steven Spielberg to jeden z najbardziej znanych amerykańskich reżyserów. Pisze również scenariusze i produkuje filmy, świetnie czuje się w kinie gatunków. Autor Szczęk, Poszukiwaczy zaginionej arki czy E.T. od czasu do czasu sięga po poważniejszą tematykę i tonacje. Kolor purpury powstał na podstawie znakomitej powieści Alice Walker (nagroda Pulitzera), udowodniając, że Spielberg to nie tylko świetny rzemieślnik, ale również wyrazisty artysta.

Początek XX wieku w stanie Georgia. Tutaj w małym miasteczku żyje młodziutka Celie. Czarnoskóra dziewczyna mieszka wraz z rodzicami i młodszą siostrą Nettie. Niestety, egzystencja Celie to istny koszmar. Despotyczny ojciec zmusza ją do kazirodztwa, jednocześnie ukrywając swoje występki przed żoną. Dochodzi do tego, że Celie rodzi dwójkę dzieci, które zostają sprzedane obcym ludziom na wychowanie. Szansą na odmianę losu wydaje się „ustawione” małżeństwo z wdowcem Albertem. Ale Celie trafia z deszczu pod rynnę. Albert traktuje ją jak służącą, a nawet jak niewolnicę, mającą bez szemrania wykonywać jego polecenia. Celie jest zastraszana, bita i siłą zmuszana do uległości. Ponura codzienność wydaje się nie mieć końca. Dopiero pojawienie się kochanki Alberta, piosenkarki jazzowej Shrug Avery oraz niezależnej, przeciwstawiającej się przemocy mężczyzn Sofii będzie szansą Celie na wyzwolenie.

„Największe ryzyko, moim zdaniem, polega na tym, że po raz pierwszy w mojej karierze mam robić film o istotach ludzkich i mogę ponieść porażkę. Ryzykuję, że zostanę oskarżony i osądzony za to, że nie posiadam wymaganej wrażliwości, aby mówić o istotach ludzkich. […] Chciałbym pracować w tej samej dziedzinie co Sydney Pollack czy Sidney Lumet…” – tak mówił przed premierą Steven Spielberg. Ryzyko się opłaciło. Kolor purpury to przejmujący dramat obyczajowy o dużej emocjonalnej sile rażenia. Dzieje trudnej emancypacji Celie, czarnoskórej dziewczyny z rasistowskiego, amerykańskiego Południa to historia dojrzewania emocjonalnego i społecznego, zrywania z patriarchatem i poszukiwania własnej tożsamości. Kameralny, nastrojowy film Spielberga jest pełen emocji i wzruszeń, wydarzeń przerażających, lecz też napawających optymizmem, przywracającym wiarę w ludzi. Dbałość o realia epoki i znakomite aktorstwo Whoopi Goldberg, Margaret Avery i znanej z prowadzenia popularnego w USA talk show Oprah Winfrey to niewątpliwe atuty. Uniwersalizm przesłania, symboliczny tytuł filmu, a także subtelnie poruszony wątek lesbijski to dodatkowe elementy czyniące z obrazu Spielberga niezapomniane przeżycie.

Złoty Glob, liczne nominacje do Oscara, ASCAP Award, Blue Ribbon Award, Image Award i wyróżnienia amerykańskiej krytyki.