Peter Yates, twórca "Garderobianego" czy "Bullitta", nie storni od różnorodnych gatunków filmowych. Do każdego z nich, nawet tych kojarzonych z kinem komercyjnym, podchodzi z dużą dbałością realizacyjną, nasycając obraz własnymi pomysłami. "Krull" z 1983 jest tego znakomitym przykładem.
Na tajemniczej planecie Krull zaczyna się inwazja okrutnych wojowników dowodzonych przez złowrogą Bestię. Wybucha panika i początkowo nikt nie stawia silnego oporu. Dopiero pogodzenie się zwaśnionych państw, zwieńczone symbolicznym weselem, ma zaradzić zagrożeniu. Jednak podczas ceremonii ślubnej księcia Colwyna i pięknej księżniczki Lyssy dochodzi do zdradzieckiego ataku. Księżniczka zostaje porwana, władcy obu państw zamordowani, a Colwyn - ciężko ranny. Niebawem książę postanawia rozprawić się ze śmiertelnym wrogiem i odbić ukochaną Lyssę. Pomoże mu w tym zagadkowy starzec Ynyr.
Efektowny, wystawnie zrealizowany film fantasy. Yates zgrabnie połączył elementy filmu przygodowego, baśni z elementami magii, przypowiastki o miłości i stylistyki s.f. W "Krullu" nie brakuje inteligentnego humoru, co objawia się w cytowaniu i żonglowaniu kliszami gatunkowymi (np. parodia "Gwiezdnych wojen"). Akcja jest żywa, wyczucie tempa narracji nienaganne, lecz również umiejętnie dopełniane scenami o bardziej lirycznym klimacie. Jak na film fantasy przystało, ekran zapełniają potwory, bestie i czarownicy, istnieją tajemnicze moce oraz magiczna broń. Efekty specjalne, scenografia, kostiumy i choreografia walk, mimo upływu lat i technologicznego skoku w tego typu produkcjach, nadal robią wrażenie. To zapewne zasługa intrygujących, również kolorystycznie, zdjęć Petera Suschitzky'ego. Na pochwałę zasługuje również orkiestrowa ścieżka dźwiękowa Jamesa Hornera, a także aktorstwo prawie w całości brytyjskiej obsady. Krull to klasyczny już film fantasy, dla niektórych wielbicieli obraz wpisujący się idealnie w estetykę campu.