Herbert Ross to znany amerykański reżyser, producent i choreograf, autor Zagraj to jeszcze raz, Sam czy Footloose. Tajemnica mojego sukcesu  jest ostatnim scenariuszem doświadczonego AJ Carothersa.
 
Brantley Foster jest młodym chłopakiem ze stanu Kansas, który właśnie został absolwentem college’u. Młodzieniec ma ambitne plany. Chce jak najszybciej zrobić karierę w biznesie i w tym celu wyrusza na podbój Nowego Jorku. Niestety rzeczywistość okazuje się dużo mniej optymistyczna. Foster nie może znaleźć jakiejkolwiek sensownej pracy i niebawem zmuszony jest zweryfikować swoje plany i ambicje. Zostaje zatrudniony w korporacji, którą kieruje jego daleki krewny. Brantley zaczyna pracować jako… sortujący korespondencję i wydaje się, że myśl o szybkim awansie to mrzonki. Pewnego dnia chłopak wpada na przebiegły pomysł. Wykorzystując zwolnienie pracownika wyższego szczebla, pojawia się w nienagannie skrojonym garniturze i zaczyna udawać kogoś, kim nie jest. To jednak dopiero początek komplikacji. Foster wpada w oko żonie szefa, która emabluje go na każdym kroku.
 
Tajemnica mojego sukcesu to bezpretensjonalna komedia wyraźnie osadzona w estetyce lat 80. Herbert Ross świetnie czuje się w tej konwencji. Fabuła jest wciągająca, narracja prowadzona żywo i dynamicznie, a komediowa werwa nie pozwala widzowi się nudzić. Twórcom udało się oddać klimat lat 80. (stroje, dialogi), a także niezwykle sugestywnie ukazać mechanizmy funkcjonowania wielkiej korporacji. Przewrotna komedia o błyskawicznym robieniu kariery, życiu w wielkim mieście i perturbacjach miłosnych. Warto docenić klasę zdjęć Carla Di Palmy i muzykę Davida Fostera. Klasą samą dla siebie jest Michael J. Fox. Postać Brantleya Fostera wydaje się jakby dla niego stworzona i widać, że aktor jest w najwyższej zawodowej formie. Dzielnie partnerują mu Helen Slater, Margaret Whitton i nieżyjący już Richard Jordan.
 
Amerykańska nagroda BMI Film Music Award.